Fundusz pracy

To fundusz celowy, z którego środki przeznaczane są na aktywizację osób bezrobotnych.

Składkę na FP opłaca pracodawca za osoby, które są objęte obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowym i oblicza od tej samej podstawy, od której odlicza się składki na ubezpieczenia społeczne – czyli od podstawy wymiaru.

Stopa procentowa składki wynosi 2,45% podstawy. Składka jest opłacana w całości przez płatnika składek (narzuty pracodawcy).

Jeżeli podstawa w przeliczeniu na okres miesiąca jest niższa niż minimalne wynagrodzenie, składka nie musi być opłacona.

Przy ustalaniu podstawy nie stosuje się ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek do 30-krotności prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej.


Pracodawca nie opłaca Funduszu pracy:

  • przez okres 36 miesięcy (od pierwszego miesiąca) po powrocie pracowników do pracy po urlopie macierzyńskim, urlopie na warunkach urlopu macierzyńskiego, urlopie rodzicielskim lub urlopie wychowawczym,
  • przez okres 12 miesięcy (od pierwszego miesiąca) po zawarciu umowy o pracę z pracownikami, którzy ukończyli 50 lat i w okresie 30 dni przed zatrudnieniem pozostawali w ewidencji bezrobotnych powiatowego urzędu pracy,
  • za skierowane do pracy osoby bezrobotne, które nie ukończyły 30 lat; składek nie opłaca się przez 12 miesięcy od pierwszego miesiąca po zawarciu umowy o pracę,
  • za osoby, które ukończyły 55 lat (kobiety) i 60 lat (mężczyźni),
  • za osoby, które pobierają na podstawie przepisów o pomocy społecznej zasiłek stały,
  • przebywają na urlopach wychowawczych oraz pobierają zasiłek macierzyński.

Podstawa prawna: art. 104, art. 104 a – 104 c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 2017 poz. 1065).

Do poczytania: Fundusz pracy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych