Jak często zmieniać pracę?

Zmiana pracy jest zjawiskiem powszechnym. Za decyzją o zmianie pracy najczęściej stoi chęć osiągania wyższych zarobków, możliwość rozwoju, chęć zdobycia nowych umiejętności, doświadczenia albo… niezbyt dobrze układająca się współpraca z pracodawcą czy współpracownikami.

Co oferuje rynek pracy?

Obecnie rynek pracy rozwija się w sposób dość dynamiczny: zagraniczni pracodawcy otwierają w Polsce swoje oddziały, pojawiają się nowe obszary działania, zwiększa się ilość miejsc pracy. To wszystko przekłada się na ogromny wachlarz ofert pracy. Co więcej, dostępne kanały komunikacji i przepływu informacji ułatwiają poszukiwanie zarówno pracowników, jak i pracodawców. Podobnie jest z formami zatrudnienia – ich elastyczny kształt zapewnia każdemu wybór takiej formy, która odpowiada jego potrzebom i predyspozycjom, a jednocześnie pozwala na realizacje celów pracodawcy.

Takie spectrum możliwości powoduje, że już do rzadkości należą pracownicy, którzy przez całe życie zawodowe albo przynajmniej przez jego znaczną część związani są z jednym pracodawcą. Dlaczego nie zmieniają pracy? Powodów może być wiele: nie nadążają za dynamiką obecnego rynku pracy, rozwojem technologii, boją się utraty stabilności i konkurencji albo nie chcą zmian w życiu zawodowym, bo to obecne w pełni ich satysfakcjonuje. Dziś pracownicy zmieniają pracę co kilka lat, a zdarza się, zwłaszcza wśród młodych osób, że wiążą się z pracodawcami tylko na kilka miesięcy.

Jak pracodawcy zapatrują się na częste zmiany pracy wśród kandydatów?

Częste zmiany pracy są wręcz akceptowalne i pożądane u osób młodych, które dopiero wkraczają na rynek pracy i stawiają pierwsze kroki na ścieżce kariery. Zrozumiałe jest, że osoby takie nie mają rozeznania na rynku pracy, nie wiedzą jeszcze, jak funkcjonuje rynek pracy, w jakim obszarze chciałyby się rozwijać, jakie są potrzeby i oczekiwania pracodawców albo jaka forma zatrudnienia byłaby odpowiednia dla nich, a często starają się pogodzić życie zawodowe z nauką. Zdobywają zatem w ten sposób wiedzę i doświadczenie, nabywają nowe kompetencje i umiejętności, a przede wszystkim uczą się elastyczności, dopasowania i oswajają się z rynkiem pracy, z którym będą się zmagać przez najbliższe kilkadziesiąt lat.

Zupełnie inaczej odbierani są przez pracodawców pracownicy z długim stażem zawodowym, którzy często zmieniają zatrudnienie, stanowiska lub posiadają okresy zatrudnienia trwające do pół roku. Takie sytuacje budzą niepokój i obawy pracodawców, którzy raczej rezygnują z zatrudnienia takich osób niż zaryzykują związanie się z pracownikiem „na chwilę” – nie odbierają takich pracowników jako pracowników elastycznych, potrafiących dopasować się do różnych warunków i zadań, a jako pracowników niestabilnych, nielojalnych i niezaangażowanych w pracę. Nie da się ukryć, że pracodawcom zależy na współpracy długofalowej, której fundamentem będzie lojalność i zaangażowanie pracownika – w końcu pracodawca inwestuje w pracownika, kierując go na szkolenia, kursy czy studia, i poświęcając czas na wdrożenie w sprawy zakładu pracy i w sam proces pracy. W takich przypadkach najlepiej już na etapie rozmowy kwalifikacyjnej zapytać wprost kandydata o motywy tak częstych zmian pracy, stanowisk czy tak krótkich okresów zatrudnienia. Pomocna jest też analiza świadectwa pracy, w szczególności podstawa rozwiązania stosunku pracy z poprzednimi pracodawcami. 

Jak długo powinno się zatem pracować u jednego pracodawcy?

Nie można jednoznacznie wskazać, jaki jest minimalny czy maksymalny okres pracy w jednym zakładzie pracy. Określają to raczej zindywidualizowane potrzeby, możliwości i oczekiwania każdego pracownika (i pracodawcy). Według ekspertów, najlepiej zmienić pracę po 3 – 4 latach. Okres taki wystarczy, aby pracownik w jakimś stopniu rozwinął się, osiągnął pewne założenia lub cele zawodowe, wdrożył się w sprawy zakładu pracy, przeszedł pewien odcinek na ścieżce kariery zawodowej, zdobył doświadczenie, umiejętności, a przede wszystkim, aby stał się świadomy tego, czy wykonywane zadania, forma pracy i organizacja pracy odpowiadają jego oczekiwaniom i potrzebom.

Zdarza się często, że właśnie po okresie 3 – 4 lat pracownik zaczyna odczuwać pierwsze symptomy braku satysfakcji z pracy, monotonii zadań i w konsekwencji przestaje się rozwijać. I jeśli na tym etapie nie dostanie od pracodawcy odpowiednich bodźców motywacyjnych, które pozwolą na dalszy jego rozwój (i zatrzymanie w zakładzie pracy na kolejny okres), to z pewnością podejmie decyzję o zmianie miejsca pracy – rozwój zawodowy jest bowiem naturalną potrzebą człowieka.

A jak z perspektywy pracodawcy odbierani są pracownicy, którzy zdecydowali się na zmianę zatrudnienia po jeszcze dłuższym okresie pracy w danym zakładzie pracy, np. po 8 lub 10 latach?

Tacy pracownicy są pracownikami najbardziej pożądanymi. Mają bowiem spójne doświadczenie, określone kompetencje, znają swoje oczekiwania, potrzeby i możliwości. Taki staż pracy pokazuje również, że są oni pracownikami lojalnymi, zaangażowanymi w pracę i gwarantującymi stabilność pracy. Stanowią zatem prawdziwą wartość na rynku pracy.

Decyzja należy do Ciebie

Zmiana pracy jest decyzją poważną, która pociąga za sobą określone konsekwencje. Opinie ekspertów w zakresie zalet i wad częstych zmian miejsca pracy nie powinny stać się jedynym wyznacznikiem tych decyzji. Najlepszym doradcą jest własny, zdrowy rozsądek.

Fot. Alexas_Fotos z Pixabay

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.