Świadczenie urlopowe

Świadczenie urlopowe to środki finansowe przyznawane przez pracodawcę w związku z wykorzystywaniem przez pracownika urlopu; jest to alternatywa dla tzw. “wczasów pod gruszą”, czyli dofinansowania do wypoczynku z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Świadczenie urlopowe:
  • przysługuje pracownikowi raz w roku w przypadku wykorzystania urlopu wypoczynkowego obejmującego co najmniej 14 dni kalendarzowych,
  • podlega opodatkowaniu w całości,
  • jest zwolnione ze składek ZUS: nie ma dolnej granicy, ale wysokość dofinansowania:
    • nie może przekroczyć kwoty odpisu podstawowego (dla pracownika zatrudnionego w normalnych warunkach wynosi w 2018 r. 1185,66 zł),
    • musi odpowiadać rodzajowi zatrudnienia (uwaga: inna jest kwota odpisu dla pracowników młodocianych i pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach, np. na jednego pracownika wykonującego pracę w szczególnych warunkach/o szczególnym charakterze odpis wynosi 1580,89 zł),
    • musi odpowiadać wymiarowi zatrudnienia, czyli powinna być wypłacona proporcjonalnie do wymiaru etatu; w 2018 roku wynosi:
      • 1185,66 zł – jeżeli pracownik zatrudniony jest na pełny etat,
      • 889,25 zł – przy zatrudnieniu na 3/4 etatu,
      • 592,83 zł – przy zatrudnieniu na 1/2 etatu,
      • 296,42 zł – przy zatrudnieniu na 1/4 etatu,
  • należy wypłacić najpóźniej dzień przed rozpoczęciem przez pracownika urlopu;

Świadczenia urlopowe mogą (ale nie mają obowiązku) wypłacać pracodawcy, którzy zatrudniają mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty i nie tworzą ZFŚS.

niewypłacaniu świadczeń urlopowych pracodawca informuje pracowników:

  • w sposób przyjęty u danego pracodawcy do końca stycznia danego roku (taką informację należy przekazywać w każdym kolejnym roku, chyba że pracodawca zdecyduje się na wypłacanie świadczenia),
  • zawierając takie postanowienie w regulaminie wynagradzania bądź układzie zbiorowym pracy;

Jeżeli liczba zatrudnionych na dzień 1 stycznia wynosi co najmniej 50 pracowników w przeliczaniu na pełne etaty, pracodawca ma obowiązek tworzenia ZFŚS.
[więcej o obowiązkowym tworzeniu Funduszu i zasadach przyznawania świadczeń
Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych]


Podstawa prawna:

  • ustawa z dnia 04.03.1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. 2017 poz. 2191, z późn. zm.),
  • rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9.03.2009 r. w sprawie sposobu ustalania przeciętnej liczby zatrudnionych w celu naliczania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (Dz.U. 2009 nr 43 poz. 349),
  • § 2 ust. 1 pkt 21 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18.12.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1949).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.